Najnovije istraživanje otkrilo je da bake i deke koji brinu o svojim unucima imaju bolje pamćenje i kognitivne sposobnosti.
Veliko istraživanje starijih osoba u Engleskoj pokazalo je da su bake i deke koji pomažu u brizi o unucima ostvarivali bolje rezultate na testovima pamćenja i verbalnih sposobnosti u odnosu na one koji to nisu radili, prenosi Tportal.
Koristi su uočene bez obzira na učestalost brige, pri čemu su bake, čini se, dobile najveći kognitivni podsticaj.
Rezultati potiču iz English Longitudinal Study of Ageing, studije koja prati zdravlje i blagostanje osoba starijih od 50 godina.
Istraživači su analizirali podatke 2.887 baka i deda koji su popunjavali upitnike i rešavali kognitivne testove u tri navrata između 2016. i 2022. godine.
Briga o unucima
Učesnike su pitali da li su tokom prethodne godine pružali brigu o unucima i šta je ta briga podrazumevala.
Aktivnosti su uključivale prevoz do škole i pomoć u domaćinstvu, pripremu obroka, igranje igara, izlaske s decom ili brigu o njima kada su bolesni.
Kognitivne sposobnosti merene su testom verbalne tečnosti, u kojem su ispitanici imali zadatak da imenuju što više životinja za jedan minut, kao i memorijskim zadatkom koji je uključivao ponavljanje spiska od 10 reči odmah i ponovo nakon pet minuta.
Sve u svemu, bake i dede koji su brinuli o unucima postizali su više rezultate na testovima pamćenja i verbalne tečnosti od onih koji to nisu činili. Bake koje su bile uključene u brigu pokazale su i sporiji pad kognitivnih sposobnosti tokom vremena, što ukazuje na zaštitni efekat na stariji mozak.
Istraživanje, objavljeno u časopisu Psychology and Aging, pokazalo je da bake i dede sa višim početnim kognitivnim rezultatima imaju tendenciju da se angažuju u širem spektru aktivnosti, naročito onih koje su mentalno stimulativne, poput pomoći u domaćinstvu.
Glavna istraživačica Flavija Čerečeš sa Univerziteta u Tilburgu izjavila je: „Mnoge bake i dede redovno brinu o unucima, a ta briga podržava porodice i šire društvo. Najviše nas je iznenadilo to što je sama činjenica da baka ili deda brinu o unucima važnija za kognitivno funkcionisanje od toga koliko često pružaju brigu ili šta tačno rade sa unucima.
Potrebna su dodatna istraživanja kako bi se ovi nalazi potvrdili, ali ako postoje koristi povezane sa brigom za unuke kod baka i deda, one možda ne zavise od učestalosti brige ili konkretnih aktivnosti, već od šireg iskustva uključenosti u brigu“, objasnila je.
Istraživači su, međutim, naglasili da kontekst igra važnu ulogu. Briga koja se pruža dobrovoljno i u podržavajućem porodičnom okruženju može koristiti mozgu baka i deda, dok stresna ili neželjena briga može imati sasvim drugačije efekte.
